Dancing in the rain.

Hallo,
ik heb lang niet meer gepost. Te lang. Sorry, het was echt een hele drukke tijd. laatste maanden van groep 8, you know? Zeg maar niks, ik weet het. Slechte smoes. Maar nu is het vakantie, thank god, het is vakantie.

Ik heb een boek gelezen, vandaag nog, een heel sterk boek. Echt een aanrader. Mister Orange, echt waar. Het gaat over een loopjongen, Linus. Hij bezorgt fruit door heel New York. Het verhaal speelt zich af in de 40's, midden in de tijd dat er in Europa, zo verweg van de straten van Manhattan vandaan, een grote oorlog bezig is. Dagenlang droomt hij over de oorlog, zo spannend als het daar is. Ondertussen loopt Superman naast hem, Superman zal die Duitsers wel een lesje leren. Het lukt hem wel, het lukt hem toch altijd? Apetrots is Linus dan ook wanner zijn grote broer Apke naar de oorlog gaat om mee te vechten. Die gigantische legerparades, die prachtige uniformen en zijn eigen broer die eraan meedoet.

Het huis op 59th street. Dit is het, hier woont de gene die een hele kist sinaasappels nodig heeft. Mister Orange noem ik hem maar, denkt Linus nog. Eenmaal boven blijkt het gewone huis er van binnen heel anders uit te zien, heel... speciaal. Zelfs als het buiten donker is, is het er licht. Mister Orange is een schilder. Heerlijk vindt Linus het in het Atelier van Mister Orange, hele gesprekken houden ze over de toekomst, waar Mister Orange zich zo op verheugt, over de fantasie, waar je volgens Mister Orange in moet blijven geloven. Een vreselijke brief van Apke uit Europa haalt Linus uit de fantasie over die oorlog, die ongelooflijk spannende oorlog. De oorlog daar lijkt helemaal niet op zijn eigen fantasie. Sterker nog, vindt Linus, wat heb je aan fantasie, als je bloedeigen broer in gevaar is?

Het boek is gebaseerd op de schilder Piet Mondriaan. Zonder dat je het door hebt lees je een deel van zijn leven, maar dan met andere personen en gestoken in een echt verhaal dat je meeneemt.



Aanschouw, victory boogie woogie. Het laatste schilderij dat Mondriaan in zijn leven maakte. Ik moet eerlijk toegeven, tot voor kort zag ik dit schilderij als een vlieger met blokjes erop in primaire kleuren. Nu zie ik het toch, ja, op een andere manier. Een gevoel dat ik nu even niet goed kan beschrijven, maar wat je misschien ook hebt wanneer je het boek hebt gelezen.

Heerlijk, op mijn stoel zat ik het boek te lezen, toen het buiten keihard begon te regenen. Hoe toevallig, ik zat natuurlijk midden in een hoofdstuk waarin het ook begon te regenen. Dat soort dingen gebeuren dus altijd, herken je het? Dat deed me toch weer denken aan het leven in de 40's/50's. Je snapt waar ik op doel. Precies, de kleding. De Plooirokjes, navy, krullend haar, stippen, het New York van die tijd. Ah. Regen meets vintage meets New York van vroeger meets chocolademelk (aw yeah, die had ik intussen natuurlijk gemaakt, dat snap je wel) = extreem gevoel van blijheid.











En tot slot, een outfit van de afgelopen week:

de hele outfit.

Kraagje van dichtbij.

Nou, dit was dus de outfit, ik vond hem wel passen in het rijtje.
Bedankt voor het lezen! Fijne vakantie.