Als de mango's rijp zijn.

Hallo,

Wat een heerlijk weer. Het wordt steeds later in de aviond. Maar de warmte is nog lang niet van plan te vertrekken. Ook al is het een beetje aan het regenen. Maar in de zomer vind ik kleine buien nooit erg. Regen ruikt heerlijk. Het echte zomergevoel is maandag begonnen. Die middag heb ik onze blauwe schelpvormige zandbak neergezet. Eindelijk kon hij weer open. Door mijn zusje werd deze blauwe reuzeschelp goed ontvangen. We zijn er meteen samen in gaan zitten en hebben met water en zand gespeeld. Heel lang. Tot mijn grote vreugde (of beter gezegd: SHAJHVUJHlOSK) maakte ik in de middag met mijn moeder lasagne.

Zo. Dat was dat. Om het zomergevoel nog een beetje te versterken. Club Tropicana van Wham! staat al een tijd op repeat. Als ik het hoor moet ik telkens weer denken aan sap van zomerfruit en pistacheijs. En de bril die George Michael of heeft maakt alles af.

Nu ik dit zie kom ik erachter dat ik eigenlijk best dorst heb. Excuseer, even iets te drinken pakken.

Oke klaar. Cocktails en miniatuur parapluutjes. Meer tropical spul:

Mmm, het soort plaatjes waarvan een deel van mijn spieren plotseling weigeren mee te werken en alleen nog maar willen ontspannen. Liggen, op mijn zachte handdoek. Lopen, met ijsjes en cocktails in mijn handen, of eigenlijk rennend, omdat het zand zo pijnlijk heet is, dobberend, in de zee met visjes onder me. Yeah, keep dreaming.

Om de vrije tijd door te komen (wow, dat klinkt echt alsof ik vakantie haat ofzo) heb ik een heleboel boeken geleend. Iets leuks van Roald Dahl, leesvoer genaamd Elle en een schokkend boek genaamd: Christiane F. Over een meisje dat wanneer ze zo'n 12 jaar is voor het eerst begint met drugs. Dat loopt uit op heroïne. Als jonge junk tippelt ze op het metrostation. Dat is na een tijd de enige manier dat ze nog aan het geld voor haar heroïne kan komen. Van dit leven van Christiane merkt haar moeder 2 jaar niks, maar ook wanneer ze er achter komt veranderd het maar moeilijk en valt Christiane steeds weer terug.  Als je in het verhaal zit lijken het een beetje op de golven van het plaatje hierboven, alleen dan minder mooi. Telkens als je denkt dat het goed zal komen gaat ze toch weer tippelen voor een shot. Telkens als je het idee hebt dat ze nu echt zal afkicken, gaat het mis. Het ergste is nog wel dat Christiane en haar familie er bijna niets aan kunnen doen, omdat er in de tijd dat ze verslaafd was bijna geen goede manieren/plekken zijn waar ze, een jong meisje van 14/15 jaar,  af kan kicken.

Geen fijn bedtijdverhaaltje. Nadat ik een stuk heb gelezen blijft er elke keer een soort leeg gevoel bij me achter. Ook omdat ik dan bedenk dat dit geen fantasieverhaaltje is, maar echt. Echt. Ik heb het boek nu bijna uit. Soms is het moeilijk om door te lezen. Ik ben benieuwd hoe de verfilming is, die ga ik morgen kijken denk ik.

Lastig om nu weer door te gaan op een heel luchtig onderwerp.

Ik heb ook nog een paar andere films op de planning staan. We Have Your Husband heb ik gister gezien, een goede film. Ik ga denk ik ook Grease kijken. Ook al heb ik die al zo vaak gezien, ook al kijk ik hem al sinds ik klein ben, hij blijft leuk. Heb jij nog ideeën voor films?

Ik denk dat dit het wel was voor nu.

Fijne heleboel nog.

Liefs,

Marlene