Dit kijk ik op dagen dat huiswerk nog niet als confettivlokjes uit een confettistraal komt.
Soms kijk ik ook nog eens dit. Maar vergeet de soms. Want dit is gewoon het kijken waard. Als in: de meest nodige zin van het woord. Of eigenlijk de zin.
Het is spijtig dat ik je tevreden moet stellen met dit bewegende beeldmateriaal. Gelukkig maar dat o.a. Vogue een aantal prachtige foto's van zwijmelmomenten heeft staan die een eigen standbeeld verdienen, een monument of en een kerk.
En ik at bananenijs (wat overigens enorm lekker was, er zaten chocoladestukjes in met de vorm van een aapjeshoofdje. Dus ja, een chocoladeaapjeshoofdje. Zo van; hoe cool is dat?!).
En ik luisterde dit:
En ik at bananenijs (wat overigens enorm lekker was, er zaten chocoladestukjes in met de vorm van een aapjeshoofdje. Dus ja, een chocoladeaapjeshoofdje. Zo van; hoe cool is dat?!).
En ik luisterde dit:
Ik denk dat ik langzaam aan mijn 'alleen Franse liedjes' periode aan het afsluiten ben. Ik val terug op het oude goed. Op het moment vervlogen noten en akkoorden van The Beatles, Madonna en Grease. Bovenstaande kon er ook nog wel bij vond ik. Al is deze gloednieuw. Maar dat hoeft niemand te weten toch? Ik stel voor dat dit ons kleine geheimpje blijft. Niet stiekem doorvertellen dus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten