´S nachts bakken
Met de vele, het liefst uit het gouden televisie-ei van de BBC gekropen, bak- en kookprogramma’s nog in het achterhoofd gehouden besluit ik mijn bed voorlopig toch nog maar niet op te zoeken. Een volleerd bakker maakt zijn brood natuurlijk altijd nog voor de zonnestralen zijn/haar land, soms zelfs nog zijn/haar continent beschijnen. Als eerste stap richting de schitterende titel ‘volleerd bakker’ begint dan ook wanneer het angstvallig stil is op straat. Wanneer enge beesten in de schaduw tevoorschijn komen en wanneer monsters onder bedden kruipen. Dan kies ik mijn recept en ga aan de slag. Terwijl ik uitkijk naar de sterren en even later stiekem over de rand van de schaal heen spiek waarin alle magie(hopelijk) plaatsvindt stijgt een sterke geur van gist op. De geur wordt verzacht met de tijd en na een paar keer het gist in verschillende soorten deeg (degen?) te hebben verwerkt ruikt het alleen nog lekker. In een warme oven wordt de trek om een stukje van de geur te proeven bijna ondraaglijk. De geur van de oven is ook meteen de reden dat mijn moeder na een paar nachtelijke avontuurtjes een stokje steekt voor het gedoe. “Ik kan er niet door slapen” zegt ze dan met vermoeide ogen. Wanneer er meer dan genoeg brood in de kast prijkt troost ik mezelf met zoetigheden. Taarten en koekjes passeren de revue. Ja, vakantienachten zijn voor mij onlosmakelijk verbonden met piepende ovens en wanten. Tot mijn ogen dichtvallen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten